A więc stało się co się stać musiało. Moi koledzy (i koleżanki) po kolei zaczynają się żenić (i wychodzić za mąż)! I chociaż nie jest to pierwszy ślub z ekipy Staszicowskiej jest on pierwszym na którym byłem. Ale po kolei.

W gorące sobotnie popołudnie (naprawdę gorące - tak już nie było od ponad 50 lat) byliśmy świadkami jak w najstarszym kościele w Warszawie Michał nieśmiałym głosem powiedział TAK na co szeptem Magda odpowiedziała mu równie magicznie: TAK. lee mas…

32 granos rosados, de tamaño igual o superior a 1 cm y que pican terriblemente, se pueden contar sobre mi blanca piel esta mañana.

Son los efectos de una batalla que libré anoche en la que resulté evidentemente perdedora. Si no recuerdo mal, logré aplastar de un palmetazo no más de tres insectos, así que…

En efecto, el equipo local resultó vencedor. La batalla está perdida pero la guerra no ha terminado. ¡Oidme insectos infames!: ¿habéis oido hablar de las fumigaciones y los insecticidas químicos?…

Raquel: No tengo billete
Rafa: ¿Quieres comprarlo?
Raquel: No lo sé… no
Rafa: Son las 5 y media de la mañana, a esta hora es imposible que pase el revisor, además, fíjate en todas estas personas que hay en el tranvía, estoy seguro de que la mayoría no tiene billete, en el caso de que hubiera revisor va a estar tan ocupado con ellos que llegaremos a casa antes de que nos pregunte a nosotros, son solo dos paradas.

Estas son las frases mágicas que siempre creemos que conjuran a la buena lee mas…

Queridos papá y mamá: sé que no me habéis educado para que me comporte como una chula pretenciosa que va vanagloriándose por ahí de tener más suerte que los demás, lo sé… ¡Pero es que he ganado un premio! y como nunca antes (que yo recuerde) había ganado ninguno, tengo que predicarlo a los cuatro vientos para que la gente pueda ver lo afortunada que soy

Lo he ganado en lee mas…

He descubierto que estoy acumulando, sin razón evidente, cantidades alarmantes de pudin y kisiel.

Se preparan instantáneamente disolviendo el contenido del sobre en ¾ de vaso de agua hirviendo, se remueve hasta que espese y se come caliente. El kisiel tiene la consistencia de las natillas pero es transparente como la gelatina, es dulce y con sabores de frutas ¡algunos tienen trozos de lee mas…

Pomimo oddalonej już w czasie eskapady na majowy rej mazurski wciąż pojawia mi się przed oczami pewien bardzo zabawny incydent. Otóż dnia bodajże trzeciego naszego kołysania się od przystani do szuwarów i kolejnej przystani wypłynęliśmy w bezwietrzny dzień ze Sztynortu. (dla niewtajemniczonych w poście Raquel mazuria: de vuelta jest zamieszczona mapka oraz kilka zdjęć z podróży) kierując się na jez. Dargin. Znudzony po kilku godzinach zszedłem pod pokład na godzinkę czy dwie aby coś poczytać. Sterował Konrad. Jak wyszedłem z powrotem jakoś dziwnie nie poznawałem linii brzegowej. No ale na Mazurach nie było mnie już lat kilka więc, pomyślałem: z pamięcią zawsze miałem kłopoty. Ale niepewność pozostała, bo z orientacją w terenie nigdy nie miałem problemów!

No i tak płynęliśmy sobie resztę dnia wzdłuż brzegu starając się domyślić gdzie jesteśmy. Na mapie też jakoś nieciekawie wyglądały napotykane wyspy, ale, jak sobie tłumaczyliśmy, od wydania mapy minęły już ze dwie dekady – postawili nowe wyspy i już. Mój niepokój zaczynał rosnąć jak zdałem sobie sprawę, że opłynęliśmy jezioro chyba całe w kółko i ani nic się nie zgadza z mapą ani nie wiemy gdzie jest połączenie jeziora z resztą Mazur! Bez słońca (chmury) i kompasu ciężko nam się w ogóle było zorientować gdzie jest północ.

No, ale bez paniki. Postanowiliśmy przenocować na tajemniczym jeziorze gdzieś w szuwarach. Rano rozpoczęliśmy ponowne badanie jeziora – tym razem wiedzieliśmy gdzie płynąć. Ale znów nic nam się nie zgadzało. No i całą historię musieliśmy przerwać zawstydzającym pytaniem przepływającej łajby (starałem się zadać je jak najbardziej „mimochodem”) ku uciesze jej załogi. Spędziliśmy prawie 24h na jeziorze Dobskim najzwyczajniej w świecie zgubieni.

A w drodze na Mazury rozmawialiśmy, że mapy to tak naprawdę są nam niepotrzebne, bo na Mazurach nie da się zgubić!

P.S. Konradzie: nie wiem jak do tego doszło i nie obwiniam Ciebie – chociaż gdzieś tam skrycie i tak pewnie myślę, że to byłeś Ty!

Wczoraj po południu zachęceni plakatami rozwieszonymi w naszym bloku udaliśmy się na imprezę w naszej dzielnicy (Powiśle): Hiszpańska niedziela na solcu. Można było spróbować hiszpańskich potraw (paella, tortilla itp.), posłuchać flamenco (w wykonaniu polskiej grupy „viva flamenco”) oraz zobaczyć występy XVII wiecznych stylów tanecznych z półwyspu iberyjskiego. Organizatorem imprezy odbywającej się co roku (w poprzednich latach chyba w tym okresie nie było mnie w Polsce bo je przegapiłem) jest Rzymskokatolicka Parafia Świętej Trójcy a więc poza „hiszpańskim” charakterem imprezy można było zapoznać się z ofertą wielu wydawnictw katolickich – mnie osobiście mało interesujących.

„El mundo es un pańuelo” jak mawiają w Hiszpanii (świat jest chusteczką) no i przypadkowo spotkaliśmy Zosię (Staszic) oraz znajomego z Walencji którego nie widziałem już od wieków.

Ale najlepsze było na końcu imprezy, kiedy to odbywał się konkurs z nagrodami. Wzięliśmy w nim z chęcią udział, jako że do wygrania było (poza rocznymi kursami hiszpańskiego i zestawami książkowymi) 10 biletów 2 osobowych do Hiszpanii. W czasie wyciągania karteczek w pewnym momencie zapadła konsternacja, w czasie której już wiedziałem co się wydarzy. Jury składające się kilku osób po krótkiej przerwie głosem prowadzącego oznajmiło, że kolejną nagrodę otrzymuje PAN Raquel Linaje. Ja zacząłem się polewać ze śmiechu a Raquel spłoniona rumieńcem musiała wyjść na środek, a pewnie niejeden śmiał się z tłumaczenia prowadzącego, że każdego dnia człowiek uczy się czegoś nowego a dziś on nauczył się nowego imienia żeńskiego. Ale akurat tego? I to akurat na hiszpańskiej imprezie?

¿Alguno de vosotros ha leído “la sombra del viento” de Carlos Ruiz Zafón?

Necesito saber qué le ha parecido ¡¡desde que Rafa abrió el libro por primera vez hace tres días no ha podido dejar de leerlo!! estoy segura de que tiene un embrujo raro o algo por el estilo que hace que se quede enganchado ¿alguien sabe si hay antecedentes?, ¿recuperaré a mi novio cuando lo termine de leer?

El próximo sábado acudiremos a una boda (esta vez con invitación “bussiness class”: ceremonia y fiesta), así que estoy en pleno proceso de hacerme con indumentarias adecuadas a tal evento. Con este fin, ayer dediqué todo el día a comprarme unos zapatos.

Cuando una persona con costumbre de llevar zapatos de colegiala, planos, de lee mas…

Se coloca la mano izquierda sobre el mando del grifo mientras la derecha sujeta una cucharilla por su lado curvado.

Se gira la mano izquierda hacia la izquierda con el característico giro de muñeca, y moviendo el grifo, mientras que la derecha introduce el mango de la cucharilla en el agujero del calentador y oprime hacia abajo según se muestra en la fotografía.

agua fría _________________________ ¡agua caliente!

_____