[pl] Rosa i Ruben
Enviado: Sábado Septiembre 27th 2008, 9:42 pm — Autor: rafa
en espanol
Esperadas desde hace mucho tiempo, amados desde la primera mirada, ayer vinieron a este mundo nuestros dos pequenos, aumentado la familia por el factor de dos. Por un pelo han aguantado 9 meses en la barriga de mama.
Asi os presento a los dos:
Rosa

nacida: 26.09.2008 h. 16.49
peso: 2350g
largo: 47cm
ojos: muy abiertos, controlando el etorno
pelo: hasta ahora son negros
llanto: “de gatito”, pero poquito
sueńo: duerme casi todo el tiempo con pausas cortas a comer
Ruben

nacido: 26.09.2008 h. 16.50
peso: 2900g
largo: 53cm
ojos: dos pequenas rajitas
pelo: negro
llanto: fuerte pero solo a menudo
sueńo: le gusta dormir pero es bastante mas activo que su tata
La primera vez que le vestian las enfermeras discutian a cual de los dos vestir de rosa y cual de azul. No llegaban al acuerdo hasta que una dijo: “si le vistes al nino de rosa quieres que sea el homosexual en futuro?”. La otra desgraciadamente se callo al oir esto.
El dia anterioro oimos a los dos medicos hablando por el passilo: “oye, lo de los gemelos al final es uno o son dos?”
Les recibimos con muchas sonrisas y mas que una lagrima, ademas con botellas de vino por la noche toda la famila: los padres, los abuelos, las tias y el tio. Muchos nuevos roles para todos!
Os invitamos a ver las primeras fotos en nuestra galeria.
Długo oczekiwane, od pierwszego wejrzenia pokochane, wczoraj przyszły na świat nasze 2 małe pociechy, powiększającym tym naszą rodzinę dwukrotnie. Dojrzewały prawie 9 miesięcy - zabrakło im jedynie 3 dni, co jak na bliźniaków to i tak bardzo dużo.
Niniejszym mamy zaszczyt przedstawić Wam:
Rosa

ur.: 26.09.2008 g. 16.49
waga: 2350g
wzrost: 47cm
oczy: szeroko otwarte, bacznie obserwuje otoczenie
włosy: póki co czarne
płacz: “koci”, znikomy
spanie: niemalże ciągłe, z przerwami na posiłki
Ruben

ur.: 26.09.2008 g. 16.50
waga: 2900g
wzrost: 53cm
oczy: 2 małe szparki
włosy: czarne
płacz: doniosły, ale rzadki
spanie: lubi pospać ale jest dużo aktywniejszy od siostry
Pierwszy raz ubierały je pielęgniarki i dyskutowały, które z nich ubrać na różowo a które na niebiesko. Nie mogły dojść do porozumienia aż w końcu jedna powiedziała: “jak ubierzesz chłopczyka na różowo to chcesz aby w przyszłości został homoseksualistą?” Druga na to niestety skapitulowała.
Dzień wcześniej w czasie obchodu mówi jeden doktor do drugiego: “z tymi bliźniakami to w końcu jest ich jeden czy dwa?”
Powitani uśmiechami, płaczem, wiwatami a wieczorem “pępkowym” przez rodziców, dziadków i wujków i ciocie. Tyle nowych ról w rodzinie!
Dodatkowo zapraszamy do zobaczenie pierwszych zdjęć naszej galerii.
[es] el secreto de la popularidad
Enviado: Domingo Septiembre 21st 2008, 12:06 pm — Autor: raquel
in English
THE SECRET OF POPULARITY
I was amazed by the fact that, since we are together, many people with whom we almost didn’t have any contact, invite us to birthday parties, meetings, or just to go out for a drink. I was thinking that this was because we are meeting really kind people, or because of the charismatic personality of my husband. I was even deducing that in this country is easier to make friends, once you are already a grown up, than in my own country.
Till the evening in which we had a meeting with Rafa’s workmates, and discovered that everyone of them excepting a girl will be late. This was the phone talk between her and Rafa:
She: -“I’ve phoned them and said they will be late, but I’m almost on the place”
He: -“yes, we are also almost there, why if we meet first and go for a walk while we wait for the others?”
She:- “Sure! How could I not be glad of going for a walk with such an exotic couple as you are?!”
So that’s it! We are considered an exotic couple. What I wonder now is, if having twins will improve or reduce our exoticism.
Atribuía yo el hecho de que desde que estamos juntos recibamos tantas invitaciones a fiestas de cumpleaños, bodas, o simplemente a a salir y tomar algo, por parte de personas con las que en muchas ocasiones apenas habíamos tenido contacto, a la amabilidad de la gente que conocemos, o al carisma innato de mi esposo. También se me había ocurrido que en este país es más fácil hacer amistades, siendo ya adulto, que en mi propio pais.
Hasta la tarde en la que quedamos para tomar algo con los nuevos compañeros de trabajo de Rafa, y descubrimos que se retrasarían bastante todos menos una, que me dejó todo claro en solo unos segundos de conversación telefónica con él:
Ella: - “les he llamado y me han dicho que llegarán tarde, pero yo casi estoy ya en el sitio”
Él: - “sí, nosotros también casi ya estamos ¿qué te parece si quedamos nosotros ahora, y paseamos un rato mientras van llegando los demás?”
Ella: - “¡Claro! ¿cómo no voy a querer quedar con una pareja tan exótica como la vuestra?”
¡Era eso!: ¡somos considerados exóticos!. Lo que ahora me pregunto es si el tener mellizos nos hará más o menos exóticos.
[es] carta en cadena
Enviado: Sábado Septiembre 20th 2008, 7:07 pm — Autor: raquel
po polsku
LIST ŁAŃCUCHOWY
Znalaśliśmy tą karteczką w kościole, kiedy wejścliśmy odwiedzać (zobacz zdjęcia).
Con la intención de resguardarnos del frío y la lluvia y a la vez hacer un poquillo de turismo, nos metemos en una iglesia del casco antiguo, donde me encuentro el siguiente papelillo doblado encima del confesionario:

Traduzco:
“Oh, San Judas Tadeo, patrón de los casos difíciles y desesperados, ruega a el Sagrado Corazón del Señor Jesucristo y al Sagrado corazón de María por este favor que aquí te pido …………. (escribir aquí lo que se desea pedir)….
Rezamos: 3 x Padres Nuestros
3 x Ave Marías
3 x Gloria al Padre
El que se lleva este papel a casa, lo copia 25 veces y lleva cada una de ellas individualmente a la iglesia, puede creer que esto que ha pedido se cumplirá.
Oh, San Judas Tadeo, ayúdame”
Me recuerda a aquellas cartas que después decían: “¡no rompas la cadena!, Paco, se negó a hacer las 25 copias tras llevarse el papel a casa, y al día siguiente su perro comenzó a sufrir hemorroides”… o algo por el estilo.
[es] tarifas especiales
Enviado: Sábado Septiembre 20th 2008, 6:27 pm — Autor: raquel
in English
SPECIAL RATE
-“So, what are the names you decided for your twins?” – ask my colleagues.
But, when they hear the names we are considering, they find them strange, winkle their brows and decide to warn me:
-“Choosing some Christian name will be the best, otherwise they will charge you double when you make them baptize”.
-“Well, this is not our problem, because we are atheists” – I say.
-“But… atheists have to pay much more!!” – they conclude.
-“Y ¿qué nombres vais a ponerles a los mellizos?” – me preguntan mis compañeros con interés.
Pero, al escuchar los nombres que tenemos en mente, y no resultarles del todo conocidos, arrugan el entrecejo y me advierten:
-“Es mejor que les pongáis nombres cristianos, porque si no, al bautizarlos, os van a cobrar el doble”.
-“Eso a nosotros no nos afecta, porque somos ateos” – decido sincerarme, tras un considerarlo un instante.
-“¡Uy!, ¡A los ateos les cobran mucho más!” – concluyen.
[es] meridiano cero
Enviado: Jueves Septiembre 11th 2008, 3:36 pm — Autor: raquel
in English
PRIME MERIDIAN
A dark vertical line divides my belly in two almost identical half watermelons. It appeared some months ago, and is getting darker as time goes by. I’m convinced of the nature’s wisdom, and I know that nothing happens without reason, that’s why I’m trying to deduce the reason and function of that line.
Probably my twins, in one of their firsts quarrels, draw it as a border to equally divide their territories, sharing the small space they have for growing there inside, something like: “this part is mine and that one for you”.
Nevertheless, the last ultrasonography refuted this theory, showing that everyone of them invades the other’s territory without any complain from his/her sibling.
Now I’m afraid it’s a natural way to show the doctor were he has to cuts for making the Cesarean section… I just hope he will not use it in its whole length…
Hace ya unos meses que una linea oscura vertical divide mi barrigota en dos medias sandias de prácticamente idéntico tamaño. Estoy convencida de que la naturaleza es sabia, y que nada ocurre sin ningún motivo, e intento a veces deducir la razón y función de dicha linea.

Seguramente hayan sido los mellizos, que la dibujaron, quizá en una de sus primeras peleas, a modo de frontera para separar sus territorios, repartiéndose con ecuanimidad el escaso espacio que tienen ahí dentro para crecer, en plan: “hasta aquí es mío y desde aquí tuyo”.
Sin embargo, la última ecografía desmintió esta teoría, demostrando que cada uno invade escandalosamente el terreno del otro sin que a su hermano parezca importarle lo más mínimo.
Ahora lo que me temo es que sea una forma natural de indicarle al médico por donde debe cortar cuando me hagan la cesarea… espero que no la aproveche en toda su longitud.
[es] no intente parir en la piscina pública
Enviado: Jueves Septiembre 04th 2008, 10:52 am — Autor: raquel
po polsku
NIE WOLNO RODZIC NA BASENIE PUBLICZNIE
-„A gzie Pani idzie z takim brzuszkiem!? Nie bój się? Przecież prawie już rodzi!” – mówi pani z szatnie na basen jak idę zostawić moje buty.
-„ Nie, nie rodzę bo jeszcze zostaje półtora miesięcy” – odpowiadam zostając torbą na blacie.
-„Półtora miesięcy!!??, niemożliwe ze pani ma takie wielkie brzuch!!” – upiera się, jak mnie daje żeton z numerem.
-„No tak, jest on wielkie bo będą bliźniaki” – informuję, biorąc żeton i uciekając do wyjście, juz zmęczona z tej rozmowie, kiedy słucham ją krzyczeć:
-„Proszę panią!! Ale bliźniaki zazwyczaj się rodzą wcześniej!!”
-“Pero ¿¡dónde va usted con esa tripa!?, ¡si tiene que estar a punto de parir!, ¿no le da miedo?” – me dice, escandalizada, la mujer del guardarropa de la piscina, hace un par de semanas, cuando me acerco al mostrador para darle la bolsa con mis zapatos de calle.
-“No, no voy a parir, que aun me queda mes y medio” – le respondo dejando la bolsa en el mostrador.
-“¡¡¿Mes y medio??!, ¡¡¡imposible!!!, ¿con esa tripa tan grande? – insiste dándome la ficha con el número.
- “Sí, bueno, es grande porque voy a tener gemelos” – le comunico, cogiendo la ficha y huyendo ya hacia la puerta con ganas de terminar la conversación, cuando le oigo gritar a mis espaldas:
-“¡¡¡Oiga!!!, ¡¡que los gemelos siempre se adelantan!!”
[es] situaciones desconcertantes III: menaje especial imprescincible
Enviado: Miércoles Septiembre 03rd 2008, 10:46 am — Autor: raquel
in English
DISCONCERTING SITUATIONS III: SPECIAL HOUSEHOLD ITEMS REQUIRED
In a routinary visit to the doctor, I say that my hands and feet swell a lot.
Doctor: “Well, that’s a normal thing in your situation… anyway… do you have at home any pan or frying pan with which you can cook without salt?”
En una visita rutinaria al médico, me quejo de lo mucho que se me hinchan los pies y las manos.
Médico: “Bueno, eso es normal en su estado… de todos modos… ¿tiene usted en casa alguna cazuela o sartén con la que se pueda cocinar sin sal?”
[es] situaciones desconcertantes II: vandalismo doméstico
Enviado: Miércoles Septiembre 03rd 2008, 10:39 am — Autor: raquel
in English
DISCONCERTING SITUATIONS II: DOMESTIC VANDALISM
Conversation with Mr. X, who works for an important national company of electric supply, in a nice family meeting:
R&R: “We have not gas or central heating at home, just electricity”
Mr.X: “And, how are you heating your home in winter?”
R&R: “We have just installed a very efficient air-conditioner system, that works with a heat pump”
Mr. X: “Really?, so… you…. Are ruining tangent φ!!”
Conversación con el señor X, empleado de una importante empresa nacional de suministro eléctrico, en una agradable reunión familiar:
RyR: “No, en nuestra casa no tenemos ni gas ni calefacción central, solo electricidad.”
Sr. X: “¿Y cómo calentáis la casa en invierno?”
RyR: “Ahora hemos instalado un sistema de climatización muy eficiente, que funciona con bomba de calor.”
Sr. X: “Ah, ¿sí? Pero… entonces… ¡vosotros sois de los que estáis estropeando la tangente de fi (tan φ)!”
[es] situaciones desconcertantes I: interrogatorio. ¿imprescindible?
Enviado: Miércoles Septiembre 03rd 2008, 10:35 am — Autor: raquel
in English
DISCONCERTING SITUATIONS I: QUESTIONING. ESSENTIAL?
In the grocery store on the corner
Me: “One natural yogurt, please”
Shop Assistant: “Big or small?”
Me: “Small”
SA: “Skimmed or normal?”
Me: “Normal”
SA: “Danone or Bakoma?”
Me: “Bakoma”
SA: “there’s anyone left”
En la tienda de ultramarinos de la esquina:
Yo: ”Un yogurt natural, por favor”
Dependienta: “¿grande o pequeño?”
Yo: “Pequeño”
Dependienta: “¿Desnatado o normal?”
Yo: “Normal”
Dependienta: “¿De Danone o de Bakoma?”
Yo: “De Bakoma”
Dependienta: “No hay”
[es] el secreto de la belleza
Enviado: Lunes Septiembre 01st 2008, 7:40 pm — Autor: raquel
in English
“You look great!” – say frequently to me other women since I’m pregnant.
Hearing this disconcerts me, and I never know how to take it. I was all of my life on diet and still thinking I’m a couple of kilograms too fat, and now I hardly can recognize my reflection in the mirror: my immeasurable bulge, the rounded face, the incipient double chin, hands and feet swollen…
Incomprehensible! After so many time of sacrifice, I find out that the secret of beauty is to grow a huge belly, gain 21kg, put on loose dresses and sandals (combined with socks when cold)!.
I have nevertheless a theory to explain myself why this is happening. What I think is that those women see me as a human who is obeying his natural mission of perpetuating the human race, and they mix this with the beauty?
Does anybody have any other theory?
“¡Qué guapa estás!” – me dicen con mucha frecuencia otras mujeres desde que estoy embarazada.
Oír esto me desconcierta hasta tal punto que nunca sé ni cómo tomármelo ni qué decir. Yo, que me he pasado toda la vida a dieta, creyendo siempre que me sobraban algunos kilos, apenas reconozco ahora el reflejo que me devuelve el espejo: mi inconmensurable tripa, la cara redonda, la incipiente doble papada, las manos y los pies hinchados…
¡Incomprensible! ¡tantos años de sacrificios para que al final resulte que el secreto de la belleza consiste en dejarse engordar 21 kg y ponerse vestidos anchos y chanclas (combinadas con calcetines en los días fríos)!.
Tengo sin embargo, una teoría para explicarme más o menos el porqué de este fenómeno. ¿No será que estas mujeres me reconocen como a un individuo que está cumpliendo su misión natural de perpetuar la especie, y confunden ese reconocimiento al deber cumplido con belleza?
¿Alguien tiene alguna otra teoría?.